At ve eşek eti, dünyanın çeşitli bölgelerinde kültürel, ekonomik ve dini farklılıklar nedeniyle farklı şekillerde değerlendirilirken, bazı toplumlar için bu et türleri geleneksel mutfakların vazgeçilmez bir parçası olmayı sürdürüyor. Ancak kimi ülkelerde bu hayvanların eti dini, etik ya da sağlık nedenleriyle kesin biçimde yasaklanmış durumda.

AT ETİ ÇİN, KAZAKİSTAN VE MOĞOLİSTAN’DA ÖNE ÇIKIYOR

At eti, tarih boyunca özellikle Orta Asya ve Avrupa’nın bazı bölgelerinde geleneksel bir gıda maddesi olarak tüketildi. Günümüzde de bu geleneğin sürdüğü görülüyor. Çin, at eti tüketiminde dünya sıralamasında ilk sırada yer alıyor. Çin’i Kazakistan ve Moğolistan izliyor.

Uluslararası verilere göre at eti tüketiminin en yüksek olduğu 15 ülke şu şekilde: Çin, Kazakistan, Moğolistan, Meksika, Rusya, Kırgızistan, Brezilya, Avustralya, Arjantin, Kanada, İsviçre, Japonya, Hollanda, Uruguay ve İspanya.

At eti ihracatında ise Kanada, Asya ve Avrupa pazarlarına önemli miktarda ürün gönderiyor.

EŞEK ETİ TÜKETİMİ AFRİKA VE GÜNEY ASYA’DA YOĞUNLAŞIYOR

Eşek eti, genellikle Afrika ve Güney Asya ülkelerinde protein kaynağı olarak değerlendiriliyor. Bazı ülkelerde geleneksel yemek tariflerinde de yer bulan eşek eti, düşük maliyetli bir hayvansal gıda alternatifi olarak öne çıkıyor. Tüketimin yaygın olduğu ülkeler arasında Hindistan, Brezilya, Nijerya, Sudan, Pakistan ve Etiyopya gibi ülkeler bulunuyor. Eşek eti tüketiminin yaygın olduğu ülkelerden bazıları şunlar: Hindistan, Brezilya, Somali, Nijerya, Tanzanya, Çad, Kenya, Meksika, Mısır, Sudan, Cezayir, Pakistan, Etiyopya, Lesotho, Arjantin, Burkina Faso, Moritanya, Senegal, Mali ve Nijer.

GIDA GÜVENLİĞİ VE KÜLTÜREL ALGI BELİRLEYİCİ ROL OYNUYOR

At ve eşek eti, dünya genelinde çoğu zaman göz ardı edilen ancak bazı toplumlar için ekonomik ve kültürel anlamda önemli gıda kaynakları arasında yer alıyor. Tüketim oranları yalnızca damak tadı tercihlerini değil, aynı zamanda o ülkedeki ekonomik yapıyı ve gıda güvenliği politikalarını da yansıtıyor.