Tarım Dünyası: Azerbaycan’ın başkenti Bakü’de düzenlenen 29. BM İklim Değişikliği Konferansı (COP29), gelişmekte olan ülkelere yönelik iklim finansmanının artırılmasını hedefleyen önemli bir anlaşmayla sona erdi.
2035 yılına kadar yılda 300 milyar dolar kamu finansmanı sağlanması kararlaştırıldı.
ULUSLARARASI İKLİM FİNANSMANINDA YENİ HEDEFLER
Konferansın en dikkat çeken sonucu, Yeni Toplu Nicel Hedef (NCQG) olarak adlandırılan anlaşma oldu. Bu anlaşma, gelişmekte olan ülkelerin iklim değişikliğinin etkileriyle başa çıkabilmesi için kamu ve özel kaynaklardan sağlanan finansmanın 2035 yılına kadar yılda en az 1,3 trilyon dolara çıkarılmasını hedefliyor.
Anlaşma, özellikle gelişmekte olan ülkelere yönelik kamu finansmanının artırılmasını vurguluyor.
Daha önce belirlenen yıllık 100 milyar dolar hedefi, 2035 yılına kadar yılda 300 milyar dolara yükseltildi.
ANLAŞMAYA TEPKİLER
Taslak metin genel kurulda bazı delegeler tarafından ayakta alkışlanırken, zengin ülkelere yönelik eleştiriler de dikkat çekti. Eleştiriler, gelişmiş ülkelerin finansman hedeflerinde yeterince cesur adımlar atmadığı yönündeydi.
TARTIŞMALI SÜREÇ VE YENİ TASLAK METİN
COP29 Başkanlığı, 21 Kasım’da ilk taslak metni yayımlamış ancak metin, gelişmekte olan ülkeler tarafından yeterli bulunmamıştı. İlk taslak, yıllık 250 milyar dolarlık bir finansman hedefi öneriyordu. Ancak bu miktar, gelişmekte olan ülkeler tarafından “çok az” olarak değerlendirildi.
Müzakereler sonunda, 300 milyar dolar kamu finansmanı hedefi üzerinde uzlaşmaya varıldı. Bu hedef, gelişmekte olan ülkelerin iklim değişikliğine karşı dayanıklılığını artırmak için atılmış önemli bir adım olarak görülüyor.
BAKÜ’DEN KÜRESEL BİR ÇAĞRI
Konferansın sonunda yayımlanan bildiride, iklim finansmanına erişimin artırılması ve özel sektörün daha fazla katkıda bulunması gerektiği vurgulandı. Ayrıca, tüm aktörlerin iklim krizine karşı daha fazla iş birliği yapması gerektiği çağrısı yapıldı.
GELECEK İÇİN ÖNEMLİ BİR ADIM
COP29, gelişmekte olan ülkelerin iklim krizine karşı desteklenmesi konusunda küresel bir mutabakat oluşturmayı başardı. Ancak, bu finansmanın nasıl sağlanacağı ve hangi mekanizmalarla dağıtılacağı, ilerleyen yıllarda daha fazla tartışma konusu olacak gibi görünüyor.
Anlaşma, iklim değişikliğiyle mücadelede önemli bir adım olarak değerlendirilirken, bazı ülkeler tarafından “yetersiz” bulunması, ileride daha kapsamlı önlemler alınması gerekliliğini ortaya koyuyor.