Yaşar Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Jafar Safari’nin yürütücülüğünde yapılan araştırmada, Türkiye’nin batı bölgelerinde 2100 yılına kadar kuraklık eğilimleri analiz edildi. Çalışma, 2041-2100 döneminde şiddetli ve aşırı kuraklık aylarının en fazla Büyük Menderes Havzası (Aydın, Denizli, Muğla hattı) ile Küçük Menderes Havzası’nın batı kesimlerinde (Çeşme, Seferihisar, Selçuk ve çevresi) görüleceğini ortaya koydu. Bu alanlarda kuraklık ayı toplamının 160’ı aşabileceği belirlendi.
Orta emisyon senaryosuna göre 2070-2099 yılları arasında kurak ay sayısında yüzde 26 artış öngörülürken, yüksek senaryoda artış oranının yüzde 40’a yaklaşacağı tahmin edildi. Araştırmaya göre bazı bölgelerde 15 aya kadar uzayabilen kurak dönemler yaşanabilecek. Bu durumun tarımsal üretim, içme suyu kaynakları ve ekosistem dengesi açısından ciddi tehditler doğuracağı ifade edildi.
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Gökçen Bombar ise sürdürülebilir su yönetimi için alternatif kaynaklara yönelmenin önemini vurguladı. Bombar, deniz suyunun arıtılmasıyla tatlı suya dönüştürülmesi yönteminin yüksek maliyet nedeniyle Türkiye’de yalnızca küçük ölçekli uygulamalarda kullanıldığını söyledi. Yağmur suyu hasadının da organize sanayi bölgeleri, binalar ve okullarda uygulanabilecek yöntemlerden biri olduğunu belirtti.
Bombar ayrıca hidroelektrik santrallerde türbinlerin pompa işlevi görecek şekilde düzenlenmesiyle suyun tekrar rezervuara basılabileceğini, akifer besleme yönteminde ise buharlaşma kayıplarının önlenerek yer altı suyu rezervuarlarının daha verimli kullanılabileceğini dile getirdi.

